1. W jaki sposób utlenianie (degradacja) prowadzi do proszkowania?
Utlenianie/degradacja (wewnętrzne zmiany chemiczne):
Żywica w cewce powlekanej-kolorowo (np. poliester) ulega złożonym zmianom chemicznym pod wpływem połączonego działania promieniowania ultrafioletowego (UV), ciepła, tlenu i wilgoci na zewnątrz przez dłuższy czas-proces znany jako „degradacja foto-oksydacyjna” lub „degradacja termiczna oksydacyjna”.
Proces ten rozrywa łańcuchy molekularne i wiązania chemiczne żywicy, co prowadzi do zmniejszenia stopnia jej polimeryzacji i powstania luźnej, kruchej struktury.
Utrata przyczepności (krytyczny punkt zwrotny):
Żywica pełni w powłoce rolę „kleju”, mocno wiążąc ze sobą cząsteczki pigmentu i przyklejając je do podłoża.
W miarę degradacji żywicy w wyniku utleniania, jej siła przyczepności stopniowo słabnie.
Kruszenie (zewnętrzna manifestacja fizyczna):
Kiedy przyczepność żywicy słabnie do tego stopnia, że nie jest już w stanie zamknąć i utrwalić cząstek pigmentu, najbardziej zewnętrzne cząstki pigmentu zaczynają się rozluźniać i odsłaniać.
Pod wpływem sił zewnętrznych, takich jak wiatr, deszcz i tarcie, te luźne cząsteczki pigmentu oddzielają się od powierzchni powłoki, tworząc warstwę łatwego do zetarcia-pudru. To właśnie postrzegamy jako „kredowanie”.
2.Jakie są cechy procesu proszkowania?
Stopniowy charakter: kredowanie nie jest nagłe; to proces stopniowy. Zwykle najpierw następuje utrata połysku i odbarwienie/żółknięcie, a następnie kredowanie.
Zaczynając od powierzchni: Ponieważ energia ultrafioletowa (UV) jest najwyższa, degradacja i kredowanie zawsze rozpoczynają się w najbardziej zewnętrznej warstwie powłoki, stopniowo postępując do głębszych warstw.
Na szybkość kredowania wpływa kilka czynników:
Rodzaj żywicy: Zwykły poliester (PE) jest najbardziej podatny na kredowanie; poliester-odporny na-warunki atmosferyczne (HDP) i poliester-modyfikowany silikonem (SMP) mają większą odporność na kredowanie; Powłoki PVDF (fluorocarbon) wykazują najlepszą odporność na kredowanie, zachowując swoją integralność nawet po dziesięcioleciach użytkowania na zewnątrz.
Jakość pigmentu: stosowanie stabilnych pigmentów-wysokiej jakości (takich jak pigmenty nieorganiczne i pigmenty wysoce odporne na warunki atmosferyczne-) może opóźniać kredowanie.
Warunki środowiskowe: Silne promieniowanie UV, wysoka temperatura i wilgotność oraz korozyjna atmosfera przemysłowa lub morska przyspieszają proces kredowania.
Grubość powłoki: Wystarczająca grubość powłoki zapewnia dłuższy okres buforowania degradacji.
3.Jakie są pierwsze oznaki kredowania powłoki?
Utrata połysku, blaknięcie (odbarwienie koloru), żółknięcie: Na powierzchni powłoki rozpoczyna się degradacja oksydacyjna, zmienia się struktura żywicy powierzchniowej i pigmentów.
4.Jakie są cechy kredowania powłok w fazie środkowej?
Zaczyna się pudrować; zauważalny proszek można zobaczyć po potarciu palcem lub szmatką.
Główną przyczyną jest to, że żywica powierzchniowa uległa znacznemu zniszczeniu, utraciła przyczepność, a cząsteczki pigmentu są odsłonięte i zaczynają odpadać.
5.Jakie są cechy kredowania powłok w późniejszych etapach?
Silnemu kredowaniu, odsłaniając grunt lub podłoże, może towarzyszyć pękanie i łuszczenie się.
Funkcja ochronna powłoki zostaje w zasadzie utracona, co powoduje, że media korozyjne (woda, tlen, jony) bezpośrednio atakują znajdujący się pod nią metal.