1. Jakie są skutki niewystarczającego lub nadmiernego stężenia chlorku cynku w topniku?
Niewystarczające stężenie:
Warstwa tlenku na powierzchni przedmiotu obrabianego nie może zostać całkowicie rozpuszczona, co powoduje pozostawienie resztkowej warstwy tlenku. Ta resztkowa warstwa tlenku utrudnia wiązanie roztworu cynku z podłożem przedmiotu obrabianego, co prowadzi do pomijania galwanizacji (częściowy brak powłoki), słabej przyczepności powłoki, a nawet pojawienia się „czarnych krawędzi” i „pęcherzyków”.
Nadmierna koncentracja:
Lepkość topnika wzrasta, a nadmiar roztworu chlorku cynku łatwo pozostaje na powierzchni przedmiotu obrabianego. Ten resztkowy roztwór, dostając się do kotła cynkowego, gwałtownie reaguje z roztworem cynku, wytwarzając dużą ilość żużla cynkowego. Żużel cynkowy przylega do powierzchni powłoki, powodując szorstkość, guzki i plamy, zwiększając jednocześnie zużycie cynku i późniejsze koszty czyszczenia. Ponadto wysokie stężenia chlorku cynku mogą łatwo krystalizować, powodując nierównomierne pokrycie topnika na powierzchni przedmiotu obrabianego i „cętkowaną” powłokę.
2. Jakie są skutki niedostatecznego lub nadmiernego stężenia chlorku amonu?
Niewystarczające stężenie:
Temperatura topnienia topnika wzrasta, co zwiększa prawdopodobieństwo krystalizacji chlorku cynku w niskich temperaturach. Powoduje to nierówne pokrycie topnika na powierzchni przedmiotu obrabianego (w niektórych obszarach bez warstwy ochronnej). Ponadto nie buforuje skutecznie wartości pH, powodując hydrolizę chlorku cynku i wytrącanie się wodorotlenku cynku (ZnCl₂ + 2H₂O ⇌ Zn(OH)₂↓ + 2HCl). Osad ten przylega do powierzchni przedmiotu obrabianego, tworząc „biały szron” i powodując dziury i pory w powłoce cynkowej (osad reaguje z kąpielą cynkową, wytwarzając gaz). Ponadto przedmiot obrabiany jest podatny na wtórne utlenianie po topniku i przed wejściem do kąpieli cynkowej (ze względu na brak pełnej warstwy ochronnej), co powoduje, że powłoka wydaje się czarna lub szara.
Nadmierna koncentracja:
Topnik zwiększa lotność (NH₄Cl łatwo rozkłada się po ogrzaniu na NH₃ i HCl), co skutkuje wysokim poziomem oparów w zbiorniku topnika, zanieczyszczając środowisko i powodując wahania składu. Jednocześnie nadmiar NH₄Cl utworzy luźną „warstwę soli” (zamiast gęstej warstwy ochronnej) na powierzchni przedmiotu obrabianego. Warstwa ta jest podatna na szybki rozkład i wydzielanie gazu w kontakcie z ciekłym cynkiem, co powoduje gęste pory i wżery w powłoce. Warstwa może być również zbyt gruba, co powoduje, że płyn cynkowy nie może równomiernie wniknąć w przedmiot obrabiany, co skutkuje „nierówną grubością powłoki”.
3. Jakie jest działanie aktywatorów (takich jak chlorek cyny SnCl₂, chlorek antymonu SbCl₃, chlorek miedzi CuCl₂ itp.)?
Właściwy dodatek może znacznie zmniejszyć ryzyko pominięcia galwanizacji, co skutkuje bardziej jednolitą powłoką i lepszą siłą wiązania.
Nadmierny dodatek może prowadzić-do nadmiernej aktywności topnika, potencjalnie powodując korozję podłoża (zwłaszcza cienkich blach stalowych), powodując rozcieńczenie i wybielenie powłoki. Może również powodować tworzenie się grudek międzymetalicznych (takich jak grudki stopu Sn-Zn) na powierzchni powłoki, powodując szorstkość powłoki.
4. Jakie jest działanie stabilizatorów (takich jak fluorek sodu NaF, fluorek potasu KF itp.)?
Właściwy dodatek może rozwiązać problemy z pomijaniem galwanizacji na przedmiotach o wysokiej-krzemie i{1}}manganie oraz zmniejszyć plamy na powłoce.
Nadmiar dodatku może spowodować korozję metalowego zbiornika topnika i wieszaków. Może również reagować z Zn²⁺, tworząc wydzielenia ZnF₂, powodując zmętnienie topnika i osady resztkowe na powierzchni przedmiotu obrabianego, co prowadzi do „wtrąceń” w powłoce.
5. Jakie jest działanie inhibitorów korozji (takich jak heksametylenotetramina, glikol polietylenowy i inne związki organiczne)?
Właściwy dodatek utrzymuje wykończenie powierzchni przedmiotu obrabianego i tworzy gładszą powłokę.
Nadmierny dodatek może utworzyć na powierzchni przedmiotu obrabianego „film organiczny”, utrudniający reakcję topnika z warstwą tlenku, zmniejszając efekt topnika i osłabiając przyczepność powłoki.