1. W jaki sposób test neutralnej mgły solnej ocenia odporność na wilgoć i ciepło?
Zasada testu: W zamkniętej komorze w temperaturze 35°C 5% roztwór chlorku sodu przekształca się za pomocą rozpylacza w mgłę solną i nanosi w sposób ciągły na powierzchnię próbki.
Jak ocenić odporność na wilgoć i ciepło:
Chociaż test mgły solnej symuluje przede wszystkim środowisko morskie lub-sól odladzającą, wysoka wilgotność i zasolenie stanowią poważne wyzwanie dla powłoki cynkowej.
W badaniu ocenia się powierzchnię próbki, obserwując czas potrzebny do pojawienia się pierwszej rdzy białej (białe produkty korozji) i rdzy czerwonej (korozja żelaza podstawowego). Im dłużej pojawia się biała rdza/czerwona rdza, tym lepsza jest odporność na wilgoć i ciepło (odporność na korozję).
2. Jaka jest zasada cyklicznego badania korozji?
Zasada testu: Test przeprowadza się w-cyklu kontrolowanym przez program, na przykład:
Faza mgły solnej: Mgiełkę solną stosuje się przez kilka godzin.
Faza mokrego ogrzewania: Utrzymuje się wysoką temperaturę i wilgotność (np. 40°C, 100% RH), aby sprzyjać wzrostowi produktów korozji.
Faza sucha: wprowadza się suche powietrze w celu osuszenia powierzchni próbki, symulując cykl dnia-nocy.
3. Jaka jest metoda oceny testu wilgotnego ciepła w stanie ustalonym?
W teście tym sprawdza się przede wszystkim powłokę cynkową, czy nie utlenia się ona pod wpływem wilgoci, co powoduje powstawanie białej rdzy.
Test ten jest szczególnie krytyczny w przypadku cewek ocynkowanych poddawanych procesom pasywacyjnym (takim jak olejowanie,-pasywacja niezawierająca chromu i powłoki zapobiegające-odciskom palców), ponieważ sprawdza odporność folii pasywacyjnej na przenikanie wody i integralność.
Po teście sprawdza się wygląd pod kątem zmian i{0}}można przeprowadzić test przyczepności na krzyż{0}, aby ocenić, czy folia lub powłoka pasywacyjna nie uległa pęcherzom lub odpadła.
4.Jakie są proste metody ewaluacji w praktycznych zastosowaniach?
Test zanurzenia w wodzie: Zanurz próbkę w wodzie dejonizowanej lub wodzie wodociągowej o określonej temperaturze (np. 40°C) i obserwuj, czy przez określony czas (np. 24-72 godziny) nie tworzy się biała rdza. Pozwala to na szybką weryfikację gęstości warstwy pasywacyjnej na powłoce cynkowej.
Test kondensacji: Naprzemiennie wystawiaj próbkę na działanie wysokiej i pokojowej temperatury, powodując częstą kondensację na powierzchni, symulując najsurowsze warunki cieplne i wilgotnościowe, i obserwuj zachowanie korozyjne.
5.Jakie są kluczowe wskaźniki oceny wyników testów?
Zmiany wyglądu:
Wygląd białej rdzy: Oznaka korozji samej powłoki cynkowej.
Wygląd czerwonej rdzy: Oznaka początku korozji podstawowej blachy stalowej, poważniejsza awaria.
Odbarwienie i utrata połysku: dotyczy to cewek ocynkowanych z obróbką powierzchniową (taką jak blacha odporna na-odciski palców).
Stopień korozji: obliczony na podstawie zmiany masy przed i po badaniu.
Szerokość korozji zarysowania: Drapacza używa się do zarysowania powłoki przed badaniem. Po badaniu mierzy się szerokość korozji rozciągającej się na zewnątrz od zera, aby ocenić zdolność powłoki do ochrony podłoża.